Jezus en de werkelijke betekenis van de kruisiging

De leer van Jezus werd gebracht met de kruisgang; de stoffelijke symboliek van het 'ter kruise' gaan van het ego. Hij demonstreerde tot hoever wij bereid moeten zijn om Zijn pad te volgen en het ego af te leggen of het dus gewoon te kruisigen. Jezus liet zien dat het om je eigen kruisiging gaat. Hij deed het vóór door in de praktijk te tonen hóe we naar Huis kunnen terugkeren. Hij maakte de mens bewust van zijn Goddelijke afkomst.

Interpretatie van het kruis

Het kruisbeeld, of kruisteken, kan gezien worden als een symbool van de twee werelden, de twee scheppingen. De spirituele weg van groei begint onderaan, aan de voet van het kruis. Stap voor stap klim je omhoog, tot aan de horizontale balk waar een beslissend punt ligt om een keuze te maken.

De horizontale balk verbeeldt de astrale, dualistische wereld van het ego waarop je gebonden blijft. Het is het brede pad wat weinig inspanning vraagt. Wie op dat brede pad blijft, blijft gevangen in de ego-wereld. De verticale balk staat voor de weg omhoog om je verder te bewegen. Het is de keuze om ook het laatste stuk naar boven te gaan. Wie dat laatste traject doorworstelt, bereikt uiteindelijk het Hoofd van Jezus, waar de ware Verlossing wacht.

De kruisiging was dus puur van wat elk mens door moet maken om weer terug te keren naar zijn volmaakte staat van Goddelijkheid.

Het kruis nodigt daarom uit om te laten zien hoe ver iemand bereid is te gaan om het ego los te laten en het te kruisigen. Het gaat over het afleggen van ons eigen ego in plaats van 'ten hemel' opgenomen te worden.

Jezus is niet voor ons gestorven

De kerkelijke interpretatie als zou Jezus zich hebben laten kruisigen om onze 'zonden' te vergeven, laat dus wel een heel andere uitleg zien. De kruisiging was ook zeker niet alleen maar een persoonlijke willekeurige gebeurtenis. Het was een sterke vingerwijzing voor de mens die de Goddelijke binding weer wilt herstellen.

De kruisiging is overigens géén symbool van het afleggen van onwetendheid. Juist door die onwetendheid af te leggen, ontstaat het besef dat het ego gekruisigd moet worden. Het proces van kruisiging is daarom niet de oorzaak, maar het gevolg van het afleggen van onwetendheid.

God zond ons zijn speciaal voor die taak geschapen Jezus.

Deze boodschapper werd speciaal voor dit doel afzonderlijk geschapen, en mag daarom terecht de 'Zoon' van God worden genoemd. En aangezien het over een éénmalige boodschapper gaat, spreekt men in het Evangelie over het Eerste Mysterie, dat meteen ook het laatste is...

Zijn eigen oorsprong benoemt hij dus met het 'Eerste Mysterie', wat in zekere zin ook begrijpelijk is: vóór zijn komst heerste er op aarde slechts chaos en onwetendheid, waardoor de God van het Al een 'Gebod'; oftewel een scheppingsbeslissing, afkondigde, n.l. het zenden van een boodschapper. Dit 'Eerste Gebod' heeft overigens niets te maken met de Bijbelse 10 geboden, die toebehoren aan Jaldabaoth, de god van Mozes.

Jezus trad niet op als een goeroe met voorgangers of opvolgers.

Hij heeft zich ook nooit via channeling kenbaar gemaakt. Toch zijn er tal van goeroes en religieuze leiders die zichzelf 'Meester' noemen en er van overtuigd zijn de rechtmatige opvolger van Jezus te zijn. Zij worden beschouwd als valse profeten, waarvoor Jezus ons zelf al heeft gewaarschuwd in andere evangelieteksten.

Judas en Maria Magdalena waren de enigen die echt wisten en begrepen waar het bij de kruisiging om ging; zij hadden de boodschap werkelijk doorgrond. En juist daarom "verraadde" Judas Jezus: omdat hij begreep wat er moest gebeuren, omdat hij wist waarom.

Jezus speelt dus een belangrijke rol; niet door zijn lijden en dood, maar hoé je je dus kunt verlossen van binnenuit. Het is om die reden dan ook niet zinvol om een boodschapper te gaan aanbidden; dat is vaak ego-gericht. Van waarde is om de boodschap ook werkelijk te gaan begrijpen; wat de boodschap is. Dit, omdat hier wel wat misverstanden over zijn.

Jezus was geen godsdienststichter, maar een boodschapper.

Hij was een gezondene door God zèlf om de mensheid te demonstreren hóe we tot die verlossing kunnen komen. Hij was een afzònderlijk rechtstreekse schepping om ons de praktijk te tonen; liet zien dat er maar één pad is.

Hij was ook geen leraar! Een leraar is iemand die de boodschap aan zijn tijd aanpast en uitlegt, want lange tijd geleden was de tijd anders en de uitleg ook anders. Jezus was er als mens tussen de mensen, om de boodschap te verkondigen. Zijn boodschap had ook niets te maken met de goedheid in de dualistische wereld.

Een boodschapper is enkel iemand die de boodschap geeft, en daar liep het eigenlijk al fout. Jezus mòcht omwille van zijn tijd niet uitleggen waarover het ging. Voor die tijd was dat niet zo bijzonder, aangezien een leraar zich zou moeten verantwoorden nog vóór hij les begon te geven! Daarom sprak Jezus ook veel in bedekte terminologie, zoals bijvoorbeeld parabels en vergelijkingen, die echter niet door iedereen begrepen werden.

De kerkelijke Jezus en de gnostische Jezus hebben dus niet zoveel met elkaar. In beide gevallen wordt Hij als een verlosser gezien, maar Zijn wézen als verlosser en de aard van de verlossing verschillen op essentiële punten.

'Gooi alles weg, en begin helemaal opnieuw',

dàt is wat Jezus bedoelde toen hij zei dat we terug 'kind' moeten worden om de Goddelijke wereld te kunnen betreden. Volg ZIJN demonstratie en instructies, en doe niet zoals de meeste andere leerlingen die de echte boodschap niet helemaal begrepen hadden. Bouw geen kerken om de boodschapper te aanbidden, maar luister en volg de boodschappen die hij ons bracht.

Jezus was, zoals eerder genoemd, een boodschapper. De volledige wijsheid echter, is in God en kan eigenlijk alleen door God zelf worden geschonken. Alleen dan kan worden gesproken over de VOLLEDIGE wijsheid.

Het is duidelijk dat Jezus niet gelijk was aan God. Jezus wist ook niet alles en dat kan ook niet, want God heeft zich niet opgesplitst in drie delen.

Jezus noemde God dan ook 'zijn Vader'. De Vader is de onbenoembare. Het Al is in mij. Dat God (de Vader), Jezus (de Zoon) en de heilige geest één zouden zijn klopt dan ook niet. Jezus wist, zoals gezegd, dat je God niet op kon splitsen in drie delen. Jezus kon onmogelijk God zijn, omdat hij dan ook eeuwig zou moeten zijn, net zoals God zelf! 

Het christendom kijkt hier anders naar en beschouwt Jezus als een God, namelijk een derde van de Drievuldigheid. Daarom dat gezegd wordt dat je in Jezus moet geloven als Verlosser van de zonden, terwijl Jezus ons juist de weg wijst om tot die verlossing te kómen. Een kwestie van interpretatie die wel gevolgen kan hebben voor haar volgelingen. 

Voor de ontwaakten zijn de boodschappen van Jezus veel duidelijker.

In de 'Drievoudige verhandelingen' lees je: 

'Hij bestond voordat er iets anders dan Hijzelf tot bestaan gekomen was. 

De Vader is een eenheid, zoals het getal één, 

want Hij is de eerste en hij is geheel die Hij is. 

Toch is Hij niet zoiets als een afzonderlijk individu. 

Hij is onverwekt.

In het jaar 320 was er een zekere Arius (een ontwaakte!) die zich openlijk verzette tegen de invoering van de drievuldigheid met het juiste argument dat Jezus onmogelijk God kon zijn, omdat hij dan ook eeuwig zou moeten zijn.

Op het concilie van het jaar 325 echter, werd zijn leer - het Arianisme - als ketterij bestempeld, en werd Arius geëxcommuniceerd. Er zijn dus wel een paar doorbraken bekend van de Verlossingsleer, die dan, soms brutaal terneergeslagen werden. Het einde van de enige juiste Verlossingsleer van Jezus dateert al van die tijd!