De ziel; het hogere zelf, 

het Ware Zelf en de Ware Wil

De Ziel, het hogere zelf

Pistis Sophia kreeg, nog in haar Goddelijke volmaaktheid, opdracht van de Vader voor het creëren van de ziel; hèt unieke instrument bij uitstek om de reïncarnatie te bewerkstelligen.

God greep namelijk in, (zie ook bij: 'de twee scheppingen') en ontwierp een groots opgezet reddingsplan, om de afvallige Mens de kans te geven terug te keren naar zijn oorspronkelijke Goddelijke staat. 

Hij deed dit door de basis te leggen van een 'tweede' schepping; een soort 'diepvries' waarin wij in afzondering werden geplaatst. Onze goddelijke eigenschappen werden hierbij als het ware 'bevroren', behàlve dan de vrije wil! De feitelijke schepping binnen deze diepvries - het stoffelijk heelal - werd dus niét ingevuld en uitgevoerd door God, maar door een lagere god, de demiurg Jaldabaoth.

En pas hier doet de ziel haar intrede!

De ziel wordt als 'tussenpersoon' geplaatst tussen de verstoffelijkte mens en zijn hemelse oorsprong. De ziel komt uit de tweede schepping, is dus NIET eeuwig en heeft reden tot bestaan totdat we terug Thuis zijn, in de eerste schepping. De ziel neemt geen ruimte in en is ruimte-onafhankelijk, maar neemt toch een welbepaalde onbekende plaats in ons lichaam

De ziel is een Goddelijke uitvinding, maar zèlf is niet Goddelijk! 

Het is wel een uniek Goddelijk instrumènt om de gevallen mens te helpen herinnereren en ontwaken. De ziel stelt ons in staat om, na vele incarnaties, wàkker te worden en te beseffen dat wij hier niet thuis horen; 

wij zijn niet van deze wereld.

De ziel kun je zien als 'intermediair' dat als middel ter beschikking is gesteld om meerder kansen te krijgen, reïncarnaties, om het Ware Zelf, dat in de ziel zit, de kàns te geven tot ontplooien te komen en terug naar Huis te kunnen gaan. 

Het is dan ook je Ware Zelf dat centraal dient te staan en je ziel is daarvoor dus het hulpmiddel. Het is ook niet de bedoeling dat de ziel de centrale plaats inneemt. Dit, omdat de ziel toch min of meer ook je 'vijand' kan worden door het ego te bezoedelen, zodat het als het ware een 'samenwerking' aangaat met het ego.

De ziel kan met de vrije wil wakker geschud worden zodat het ego gekruisigd wordt. We hebben de ziel dus nodig om het pad van verlossing te gaan en heeft reden tot bestaan, totdat we terug Thuis zijn, eerste schepping. Het is de ziel die verlost wil worden; van binnenuit, het zelf ontdekken en niet aannemend op gezag van buitenaf.

Wanneer we ontwaken, beseffen we ook, dat het lagere zelf; het ego, niets te maken heeft met onze oorsprònkelijke staat van Zijn. En ontwaken is: 

wéét hebben dat we slechts uit de tweede schepping komen; 

wéét hebben dat we daaruit moeten komen om dan naar de eerste schepping te gaan.

Als we dan, door gnostisch te gaan leven, uiteindelijk geen afleidingen meer kiezen met dingen die er niet meer zo tóe doen, is het resultaat de bevrijding van je Ware Zelf.

De ziel mèt het Ware Zelf stijgt op in de hogere Hemelsferen.

Zonder karma, want dat hebben we dan niet meer, en bij het Christushuwelijk valt dan ook de ziel zelf weg, omdat we die dan gewoon niet meer nodig hebben. De ziel wordt ingeruild door het Christusprincipe met het Ware Zelf dat dan tot uitdrukking komt in haar volledige bewustzijn in een vrije staat. 

Dat is de bedoeling van de verlossing; pas dàn ben je ook echt verlost. De eigenlijke verlossing van het Ware Zelf gebeurt, zoals gezegd, als de ziel volledig wegvalt. 

De ziel is slechts drager van het karma, de ware wil en de erfzonde; meer is de ziel ook niet. We zijn het zo gewoon de ziel verantwoordelijk te stellen voor alles wat niet fysisch is. Dat kan bijvoorbeeld 'geloven' zijn, of 'het christendom' etc. Dat geldt eigenlijk voor alle godsdiensten.

De ziel kun je dus zien als 'buideldrager' van ons karma, en wanneer we dan eindelijk gaan 'stoppen met sterven' door het rad van reïncarnatie te doorbréken, hebben we de ziel niet meer nodig. De ontwaakte mens heeft het Endura doorworsteld en het ego afgeworpen. Hij of zij zal nog één keer lichamelijk moeten sterven, om aldus in "Verloste" toestand het Huwelijk te kunnen aangaan. Je Wáre Zelf dient tijdens het endura daarom zo centraal te staan; de ziel is immers maar het hulpmiddel!

Nergens wordt de zielsverlossing als ultiem einddoel gegeven, 

integendeel: het probleem wordt in feite omzeild door te blijven hameren op liefde, liefde en liefde, maar over welke liefde hebben we het dan? Het zou moeten gaan over compassie voor de onwetende zielen, want alle tegenspoed in deze wereld wordt veroorzaakt door de onwetendheid over de reden van ons bestaan, en dat los je niet op met liefde alléén. Wakker worden is de remedie!

Pistis Sophia kreeg dus als opdracht van God om in de zielen te voorzien, en zolang er zielen nodig zijn, gebeurt dat. Als er een nieuwe ziel wordt bijgemaakt, krijgt die ziel er dan automatisch al die erfzonde bij. Het erfkarma, dat per definitie altijd in elke ziel aanwezig is.

Over het Ware Zelf 

Het Ware-Zelf is onze Goddelijke toestand van Leven, waarvan we niet eens meer weten dat we die hebben. 

Na de zondeval is de Goddelijke Mens de stoffelijke mens geworden, maar met behoud van dit Ware-Zelf èn de ware wil om die naar eigen vrije wil te activeren! De meeste stoffelijke mensen hebben echter, na miljarden jaren, nooit dit Goddelijk Leven gekend, omdat ze in stoffelijke vorm geboren zijn. Hùn Ware-Zelf komt dus niet uit de eerste schepping, maar er bestaan geen gradaties in de Ware Zelven!

Het enige verschil is de tijdsoorsprong; bij de zondeval waren er waarschijnlijk 400.000 'Mensen' die 'mensen' geworden zijn, maar ondertussen zijn we al over de 8.000.000.000 zielen, en dus ook Ware Zelven. Het merendeel der Ware Zelven komt dus niet uit de eerste schepping, maar zijn er wel evenwaardig aan.

Bij elke nieuwe ziel hoort een nieuw Ware Zelf, maar eens die gecreëerd werd, reïncarneert deze, naast de ware wil, mee. Enkel bij de toename van de wereldbevolking neemt dus ook het aantal Ware Zelven toe. 

Over de ware wil

De ware wil die de mens doet ontwaken, is in ieder mens aanwezig, maar komt niet bij iedereen snel naar voren. Je hebt meerdere reïncarnaties nodig om telkens opnieuw een kans te krijgen om terug te keren naar waar we vandaan komen. De Ware Wil kun je vergelijken met een waakvlam om tot ontbranding; tot ontwaking te komen. Als je op internet gaat zoeken naar de 'ware wil', de wil om te ontwaken, kom je met regelmaat het woord 'Godsvonk' tegen. Nu kun je dit enigszins wel vergelijken met een waakvlammetje dat je helpt, maar het is toch niet helemaal kloppend.

Om verbranding in de oven te doen ontbranden, kun je je het best een voorstelling maken als de graal die tot ingieten van de gnostische kennis komt. Het is het ontbranden van de oven, door die waakvlam. Het proces van dat ontwaken is de graal die ingegoten wordt in de pijnappelklier.

De ware wil is er alleen om 'de wil tot ontwaken' te bevorderen; met je VRIJE wil kies je voor je ware wil, of niet, en bij elke reïncarnatie 'groeit' die Wil een beetje, om dan - bij oudere zielen - een rol te gaan spelen om te ontwaken. Dat is de bedoeling van die reïncarnatie. 

Het is ook zo dat je dànkzij de ware wil een verlangen hebt om te ontwaken. Dat laat zich ook gevoelen; je krijgt min of meer een 'push' die door de ware wil ontstaat. Het is het zogenaamde 'opdringen' in de ziel. Het is een druk die je als stoffelijke mens 'gewaar' wordt, niet wetend wat er precies gaande is. En later, tijdens het moment van het ontwaken, is het dan dat je ware wil je doet ontwaken. Daarna heeft de ware wil geen functie meer.

De ware wil zal dan hoogste waarschijnlijk niet meer bestaan. Het is die 'waakvlam'; de oven die ontbrandt. De ware wil kan overigens niets verkeerd doen, omdàt het Goddelijk is! Je Ware zelf kan eveneens niets verkeerd doen; die wacht gewoon totdat je ontwaakt bent, en de ziel is alleen het 'gereedschap' maar.

Velen hebben, zoals gezegd, geen weet van het Wáre Zelf, onze Goddelijke oorsprong, maar het is ons Wáre Zelf, die terug zichzelf wil zijn en ons smeekt om terug naar Huis te gaan. Terug van waar we gekomen zijn bìnnen de eerste schepping; de Goddelijke bron.

Focus van de menselijke vrije wil, die samenwerkt met het Ware Zelf is hierbij van belang. Daar moeten we mee verder wat de eigen ziel ten goede zal komen. Sommigen ondervinden ook op welke wijze de Kosmos mèt of tégen ons werkt! Bij elk nieuw idee of initiatief, vinden meestal binnen enkele weken onverwachte gebeurtenissen plaats, die aangeven of we wel of niet op de nieuw ingeslagen weg verder kunnen gaan.